แรงจูงใจให้กบออกนอกกะลา
เราได้พาตัวเองไปข้องเกี่ยวกับการล่มสลายของราชวงศ์โรมานอฟแห่งรัสเซีย
ด้วยการติดตามเด็กหญิงนามว่า แคทย่า ใน "นางฟ้าจัตุรัสพระราชวัง" (Angle on the square)ของ กลอเรีย เวลแลน
ทั้งที่ไม่เคยคิดจะไปเกี่ยวข้องเลย แต่เพราะว่ามันเป็นนวนิยายแปลจึงอยู่ในความสนใจ และตัดสินใจที่จะเข้าไปใกล้ๆ มัน
ตลอดเรื่องที่อ่านมีชื่อตัวละครและเหตุการณ์ที่ผ่านตาเราแล้วทำให้รู้สึกสนใจเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และความจริงที่เกิดขึ้นจนทำให้อยากรู้อยากเห็นมากกว่าเก่า
เช่น การตายของรัสปูติน ชีวิตของรัสปูตินเป็นอย่างไรนอกจากเป็นตัวร้ายในเรื่อง (หนังสือชื่อ "รหัสลับรัสปูติน" ที่เคยเห็นในแผงแทรกเข้ามาในจินตภาพที่กำลังสร้างตามคำประพันธ์ของนักเขียน)
สตาน่าหรือเจ้าหญิงอนาสตาเซียมีชีวิตน่าสนใจอย่างไรถึงได้มีการหยิบมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ช่วงที่การ์ตูนออกฉายเราไม่รู้สึกอยากดูแม้แต่น้อย แต่หลังจากอ่านเรื่องนี้จบก็อยากรู้อยากเห็นไปเสียหมด
รวมไปถึงคณะรัฐบาลปฏิวัติของเคเรนสกี้ และพรรคบอลเชวิกของเลนิน จริงๆแล้วแย่อย่างที่นิยายเรื่องนี้พยายามบอกผ่านมุมมองของเชื้อพระวงศ์จริงหรือไม่
เรื่องพวกนี้สำหรับคนที่เรียนประวัติศาสตร์มาคงเป็นเรื่องที่ธรรมดาและควรจะต้องรู้และลึกซึ้งอีกด้วย แต่สำหรับเด็กวิศวกรรมเครื่องกล ไม่ได้เรียนประวัติศาสตร์และไม่ได้หาความรู้รอบตัวนอกจากวิชาการคำนวณ ถือเป็นสิ่งที่ไกลตัวมากเลยทีเดียว
หนังสือเล่มนี้ความจริงแล้วก็เป็นแค่นวนิยายแปลธรรมดาๆ ที่ทำให้เราเห็นทางออกจากกะลาแล้วรู้สึกว่าอยากเดินออกไป ซึ่งจริงๆ เราก็เห็นอยู่แล้วว่ามันเป็นทางออกจากกะลาแต่ไม่อยากออกจากมัน เห็นแล้วว่ามีหนังมากมายแต่เพราะไม่ชอบหนังประเภทนี้จึงไม่ดู หนังสือที่ไม่ชอบเราจะไม่อ่าน ทั้งที่จริงๆเราก็ยังไม่เคยได้อ่านมันเลย
แต่เราก็ยังทำใจกว้างอย่างนั้นไม่ได้อยู่ดี เพราะว่าเราก็ยังคงกล่าวหาหนังสือบางเล่มว่าไม่ควรอ่าน และไม่มีทางจะอ่านมันด้วยเหมือนกัน เรื่องอย่างนี้ใช่ว่าจะบังคับจิตใจให้อ่านกันได้ หากไม่ชอบและไม่สนใจก็ยากที่จะทำใจอ่านจนจบ
เรารู้อยู่เสมอว่าคุณสมบัติที่ดีของการเป็นนักเขียน หรือผู้เขียน ต้องอ่านหนังสือและต้องอ่านได้หลากหลายประเภทด้วยซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยที่จะทำเพราะไม่มีทางที่เราจะสนใจทุกๆ เรื่องราวที่อยู่รอบตัว ต้องมีเรื่องราวที่เราไม่ชอบและไม่ถนัดปนอยู่ในนั้นด้วยเสมอ
เราดีใจ ที่เราเข้าใจวิธีหาแรงฉุดให้ตัวเองสามารถออกจากกะลา หรืออาจจะบอกว่ากำลังขยายกะลาให้ใหญ่ขึ้นก็คงไม่ผิด
จากสิ่งที่ไม่รู้กลายเป็นสิ่งที่เรารู้
จากสิ่งที่ไม่ชอบก็อาจกลายเป็นสิ่งที่ชอบขึ้นมาได้
ด้วยการติดตามเด็กหญิงนามว่า แคทย่า ใน "นางฟ้าจัตุรัสพระราชวัง" (Angle on the square)ของ กลอเรีย เวลแลน
ทั้งที่ไม่เคยคิดจะไปเกี่ยวข้องเลย แต่เพราะว่ามันเป็นนวนิยายแปลจึงอยู่ในความสนใจ และตัดสินใจที่จะเข้าไปใกล้ๆ มัน
ตลอดเรื่องที่อ่านมีชื่อตัวละครและเหตุการณ์ที่ผ่านตาเราแล้วทำให้รู้สึกสนใจเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และความจริงที่เกิดขึ้นจนทำให้อยากรู้อยากเห็นมากกว่าเก่า
เช่น การตายของรัสปูติน ชีวิตของรัสปูตินเป็นอย่างไรนอกจากเป็นตัวร้ายในเรื่อง (หนังสือชื่อ "รหัสลับรัสปูติน" ที่เคยเห็นในแผงแทรกเข้ามาในจินตภาพที่กำลังสร้างตามคำประพันธ์ของนักเขียน)
สตาน่าหรือเจ้าหญิงอนาสตาเซียมีชีวิตน่าสนใจอย่างไรถึงได้มีการหยิบมาสร้างเป็นภาพยนตร์ ช่วงที่การ์ตูนออกฉายเราไม่รู้สึกอยากดูแม้แต่น้อย แต่หลังจากอ่านเรื่องนี้จบก็อยากรู้อยากเห็นไปเสียหมด
รวมไปถึงคณะรัฐบาลปฏิวัติของเคเรนสกี้ และพรรคบอลเชวิกของเลนิน จริงๆแล้วแย่อย่างที่นิยายเรื่องนี้พยายามบอกผ่านมุมมองของเชื้อพระวงศ์จริงหรือไม่
เรื่องพวกนี้สำหรับคนที่เรียนประวัติศาสตร์มาคงเป็นเรื่องที่ธรรมดาและควรจะต้องรู้และลึกซึ้งอีกด้วย แต่สำหรับเด็กวิศวกรรมเครื่องกล ไม่ได้เรียนประวัติศาสตร์และไม่ได้หาความรู้รอบตัวนอกจากวิชาการคำนวณ ถือเป็นสิ่งที่ไกลตัวมากเลยทีเดียว
หนังสือเล่มนี้ความจริงแล้วก็เป็นแค่นวนิยายแปลธรรมดาๆ ที่ทำให้เราเห็นทางออกจากกะลาแล้วรู้สึกว่าอยากเดินออกไป ซึ่งจริงๆ เราก็เห็นอยู่แล้วว่ามันเป็นทางออกจากกะลาแต่ไม่อยากออกจากมัน เห็นแล้วว่ามีหนังมากมายแต่เพราะไม่ชอบหนังประเภทนี้จึงไม่ดู หนังสือที่ไม่ชอบเราจะไม่อ่าน ทั้งที่จริงๆเราก็ยังไม่เคยได้อ่านมันเลย
แต่เราก็ยังทำใจกว้างอย่างนั้นไม่ได้อยู่ดี เพราะว่าเราก็ยังคงกล่าวหาหนังสือบางเล่มว่าไม่ควรอ่าน และไม่มีทางจะอ่านมันด้วยเหมือนกัน เรื่องอย่างนี้ใช่ว่าจะบังคับจิตใจให้อ่านกันได้ หากไม่ชอบและไม่สนใจก็ยากที่จะทำใจอ่านจนจบ
เรารู้อยู่เสมอว่าคุณสมบัติที่ดีของการเป็นนักเขียน หรือผู้เขียน ต้องอ่านหนังสือและต้องอ่านได้หลากหลายประเภทด้วยซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยที่จะทำเพราะไม่มีทางที่เราจะสนใจทุกๆ เรื่องราวที่อยู่รอบตัว ต้องมีเรื่องราวที่เราไม่ชอบและไม่ถนัดปนอยู่ในนั้นด้วยเสมอ
เราดีใจ ที่เราเข้าใจวิธีหาแรงฉุดให้ตัวเองสามารถออกจากกะลา หรืออาจจะบอกว่ากำลังขยายกะลาให้ใหญ่ขึ้นก็คงไม่ผิด
จากสิ่งที่ไม่รู้กลายเป็นสิ่งที่เรารู้
จากสิ่งที่ไม่ชอบก็อาจกลายเป็นสิ่งที่ชอบขึ้นมาได้
ความคิดเห็น