You, The Living (2007)
ราวกับน้ำที่คลืบคลานไปบนพื้นลาดเอียง ดูเหมือนไม่มีแบบแผนทว่ามันก็เป็นแบบแผนของธรรมชาติ เส้นเรื่องของหนังเรื่องนี้ก็เช่นกัน มันไหลผ่านชีวิตตัวละครตัวหนึ่งไปสู่ตัวละครอีกตัวหนึ่งอย่างเป็นธรรมชาติ และมันไม่หยุดนิ่งอยู่ที่ตัวละครใดตัวหนึ่ง ไม่เห็นจุดเริ่มต้นและจุดจบ ซึ่งกลายเป็นว่ามันทำให้เห็นภาพความเป็นไปของแต่ชีวิตได้มากกว่าที่มันปรากฏอยู่บนจอ
จากโครงสร้างที่ว่ามานั้นไม่น่าจะทำให้ผู้ชมติดตามเรื่องราวไปจนจบเรื่องได้ เนื่องจากมันไม่ได้ปะติดปะต่อและมันก็ไม่ได้พาไปถึงยอดเขาของอารมณ์อย่างที่สูตรสำเร็จของหนังทั่วไปควรจะทำ แต่ด้วยเสน่ห์ของภาพ ดนตรีมุขตลกและเรื่องราวเล็กๆน้อยๆเหล่านั้น มันเรียกร้องความสนใจจากผู้ชมได้
หากคุณไหลตามเรื่องราวไปตามจังหวะของมัน มันก็อาจจะพาไปถึงจุดสุดยอดของหนังก็ได้ หรืออาจจะไปไม่ถึงก็ได้เพราะมันอาจจะไม่มีจุดที่ว่าเลย
ชีวิตเราก็อย่างนี้ ไม่มีอะไรแน่นอน
ความคิดเห็น