Me and Earl and the Dying Girl (2015)
มีความพยายามจะทำให้ต่างไปจากหนังที่ว่าด้วยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคนป่วยกับคนไม่ป่วย และระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว โดยออกมาในเสียงเล่าของชายหนุ่มซึ่งมีส่วนในการปรับทิศทางความรู้สึกความคิดของผู้ชมต่อเรื่องราว ซึ่งบางจังหวะก็จงใจทำให้ผู้ชมไขว้เขวว่าสุดท้ายแล้วหนังจะเป็นไปตามสูตรสำเร็จหรือไม่
วิธีการอย่างนั้นช่วยให้ผู้ชมที่เบื่อสูตรสำเร็จมีความบันเทิงได้บ้าง จนบางครั้งเสียเล่าของชายหนุ่มนั้นถึงกับเล่นกับผู้ชมแบบตัวต่อตัว จึงเป็นที่มาว่าเพราะเหตุใดเขาจึงต้องมีความสนใจในการทำหนัง จนมีผลงานกับเพื่อนเป็นสิบๆเรื่องเช่นนั้น
ซึ่งไม่ว่าเรื่องราวนี้มีความต้องการในจุดใดก่อน ระหว่าง ‘การให้ตัวละครสนใจการทำหนัง’ หรือ ‘อยากจะทำให้เรื่องทั้งหมดไม่เป็นสูตรสำเร็จ’ สิ่งที่ต้องรับผิดชอบตามมาหลังจากตั้งเงื่อนไขนั่นก็คือ การสร้างความน่าเชื่อถือให้มัน ใช้ประโยชน์มันให้เต็มที่โดยไม่ทำให้คุณสมบัตินั้นเกิดขึ้นมาแบบเลื่อนลอย
แม้จะดูเป็นการขี่ช้างจับตั๊กแตน แต่มันก็เป็นการไล่จับที่เพลิดเพลินดี
ความคิดเห็น