ไอ้สาปสาบ
สาบานได้ว่าไม่เคยทิ้งเศษอาหารเรี่ยราดบนพื้นห้อง โดยเฉพาะพื้นห้องที่ใช้ปูที่นอน
แต่แล้วคืนหนึ่ง แมลงสาบโตเต็มวัยตัวหนึ่ง ก็ออกมาเพ่นพ่านบริเวณซึ่งเป็นที่นอนประจำ โชคดีที่ดึกดื่นจนข้ามวันแต่ยังไม่ได้ตัดสินใจนอน มิฉะนั้นอาจได้สัมผัสขาและไรหนวดของแมลงสาบตัวนี้
ร่างมันเละติดพื้นหลังจากวิ่งหัวซุกหัวซุน หลบใต้โต๊ะ ใต้ตู้ จนโดนกระแทกด้วยขวดน้ำเปล่าพลาสติกใสขนาด 1.5 ลิตร
เป็นแมลงสาบตัวแรกที่ผมฆ่าในห้องนี้ เพราะไม่เคยมีประวัติว่าแมลงสาบเข้ามาอาศัยในห้องเลย ดูเหมือนว่าการสิ้นชีวิตของมันจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นเหตุการณ์ระหว่างผมและแมลงสาบ
หากมีตัวที่ 1 ก็ต้องมีตัวที่ 2 และ 3 และ 4 ตามมาแน่นอน สิ่งที่ผมอยากรู้คือ รังของมันอยู่ที่ไหน? เพราะหากมันอาศัยอยู่ในห้องของผมจริงๆ แล้วผมคงไม่ได้นอนหลับสนิทแน่
แปลกตรงที่อีกสองสามครั้งต่อมาก็เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก แมลงสาบขนาดและสีเหมือนๆ กับแมลงสาบตัวแรกที่ผมฆ่า และมันจะมาครั้งละตัวเท่านั้น มาด้วยอากัปกิริยาเหมือนสุนัขตื่นถิ่น วิ่งพล่านไร้ทิศทาง แต่แล้วก็ต้องจบชีวิตด้วยขวดน้ำเปล่าพลาสติกใสทุกตัวไป
เรื่องราวมันเกิดขึ้นก่อนที่ผมจะตื่น ผมไม่รู้สึกตัวว่ามีสิ่งมีชีวิต 6 ขากำลังเตร็ดไต่ไปตามแขนและมือที่เหยียดยาว ในห้วงที่ผมหลับไร้สติ และไม่ถึงเกิดมโนความฝัน อาจอยู่ในช่วงกึ่งหลับกึ่งตื่น มีความรู้สึกว่าบางอย่างกำลังสัมผัสหลังมือ ซึ่งทั้งรู้สึกกระด้างและแผ่วเบาและไม่เคยได้จากที่ใดมาก่อน
สติฟื้นคืนมา เกิดปฏิกิริยาต่อสัมผัสนั้นทันที ในความมืดบางอย่างที่มีสีดำเข้มหลุดจากมือลอยไปใต้โต๊ะ มั่นใจได้ว่าใช่ศัตรูคู่แค้นสปีชีส์นั้นแน่นอน รีบลุกขึ้นเปิดไฟ และคว้าขวดพลาสติกใสทันที
ขณะนั้นเป็นเวลาตี 3 ผมต้องนั่งเพ่งหาสิ่งมีชีวิตซึ่งไม่ควรจะอยู่บนที่นอนและไต่หลังมือหรือแม้แต่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายผมเลย
ความหวาดเกรงว่ามันจะไม่ไต่แค่มือ เพราะคนเราบางครั้งเวลานอนเราก็เผยอปากอย่างไม่รู้ตัว กับความง่วงสุดจะทนต่อสู้กัน จนไม่อาจข่มตานอนได้ ด้วยนึกภาพขากลางข้างซ้ายของมันกำลังย่ำฟันกรามของผม
แต่แล้วความง่วงก็เอาชนะ ผมหลับเป็นตาย ฟื้นอีกครั้งก็เข้าพื้นที่สว่างของโลกแล้ว
ไม่รู้สึกตัวเสมือนโดนยาสลบ และแน่นอนว่าไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้นหากเมื่อคืนแมลงสาบตัวนั้นมันกลับมาพร้อมเพื่อนๆ ร่วมกันกระทำการอะไรกับร่างกายขณะที่ผมหลับ
ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย
แต่แล้วคืนหนึ่ง แมลงสาบโตเต็มวัยตัวหนึ่ง ก็ออกมาเพ่นพ่านบริเวณซึ่งเป็นที่นอนประจำ โชคดีที่ดึกดื่นจนข้ามวันแต่ยังไม่ได้ตัดสินใจนอน มิฉะนั้นอาจได้สัมผัสขาและไรหนวดของแมลงสาบตัวนี้
ร่างมันเละติดพื้นหลังจากวิ่งหัวซุกหัวซุน หลบใต้โต๊ะ ใต้ตู้ จนโดนกระแทกด้วยขวดน้ำเปล่าพลาสติกใสขนาด 1.5 ลิตร
เป็นแมลงสาบตัวแรกที่ผมฆ่าในห้องนี้ เพราะไม่เคยมีประวัติว่าแมลงสาบเข้ามาอาศัยในห้องเลย ดูเหมือนว่าการสิ้นชีวิตของมันจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นเหตุการณ์ระหว่างผมและแมลงสาบ
หากมีตัวที่ 1 ก็ต้องมีตัวที่ 2 และ 3 และ 4 ตามมาแน่นอน สิ่งที่ผมอยากรู้คือ รังของมันอยู่ที่ไหน? เพราะหากมันอาศัยอยู่ในห้องของผมจริงๆ แล้วผมคงไม่ได้นอนหลับสนิทแน่
แปลกตรงที่อีกสองสามครั้งต่อมาก็เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก แมลงสาบขนาดและสีเหมือนๆ กับแมลงสาบตัวแรกที่ผมฆ่า และมันจะมาครั้งละตัวเท่านั้น มาด้วยอากัปกิริยาเหมือนสุนัขตื่นถิ่น วิ่งพล่านไร้ทิศทาง แต่แล้วก็ต้องจบชีวิตด้วยขวดน้ำเปล่าพลาสติกใสทุกตัวไป
เรื่องราวมันเกิดขึ้นก่อนที่ผมจะตื่น ผมไม่รู้สึกตัวว่ามีสิ่งมีชีวิต 6 ขากำลังเตร็ดไต่ไปตามแขนและมือที่เหยียดยาว ในห้วงที่ผมหลับไร้สติ และไม่ถึงเกิดมโนความฝัน อาจอยู่ในช่วงกึ่งหลับกึ่งตื่น มีความรู้สึกว่าบางอย่างกำลังสัมผัสหลังมือ ซึ่งทั้งรู้สึกกระด้างและแผ่วเบาและไม่เคยได้จากที่ใดมาก่อน
สติฟื้นคืนมา เกิดปฏิกิริยาต่อสัมผัสนั้นทันที ในความมืดบางอย่างที่มีสีดำเข้มหลุดจากมือลอยไปใต้โต๊ะ มั่นใจได้ว่าใช่ศัตรูคู่แค้นสปีชีส์นั้นแน่นอน รีบลุกขึ้นเปิดไฟ และคว้าขวดพลาสติกใสทันที
ขณะนั้นเป็นเวลาตี 3 ผมต้องนั่งเพ่งหาสิ่งมีชีวิตซึ่งไม่ควรจะอยู่บนที่นอนและไต่หลังมือหรือแม้แต่ส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายผมเลย
ความหวาดเกรงว่ามันจะไม่ไต่แค่มือ เพราะคนเราบางครั้งเวลานอนเราก็เผยอปากอย่างไม่รู้ตัว กับความง่วงสุดจะทนต่อสู้กัน จนไม่อาจข่มตานอนได้ ด้วยนึกภาพขากลางข้างซ้ายของมันกำลังย่ำฟันกรามของผม
แต่แล้วความง่วงก็เอาชนะ ผมหลับเป็นตาย ฟื้นอีกครั้งก็เข้าพื้นที่สว่างของโลกแล้ว
ไม่รู้สึกตัวเสมือนโดนยาสลบ และแน่นอนว่าไม่รับรู้อะไรทั้งสิ้นหากเมื่อคืนแมลงสาบตัวนั้นมันกลับมาพร้อมเพื่อนๆ ร่วมกันกระทำการอะไรกับร่างกายขณะที่ผมหลับ
ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย
ความคิดเห็น